Time for change?

Zal er onder president Obama een beleid van nucleaire ontwapening worden ingezet? Sommige delen van de vredesbeweging lijken dit als vanzelfsprekend te beschouwen. Ten slotte heeft een aantal belangrijke Amerikaanse politici gepleit voor een dergelijk beleid. Maar de stappen die tot nog toe zijn genomen illustreren weer eens de problematische verhouding tussen einddoelen en praktische beleidsstappen. Niet het minste probleem is dat van het ‘na u’ principe, dat erop neerkomt dat iedereen voor nucleaire ontwapening is, mits de ander als eerste de stappen onderneemt. “Time for change?” verder lezen

Russische zwakte bedreigt veiligheid

In zijn artikel over de malaise van de Russische strijdkrachten geeft Kees Homan zichzelf over aan apolitieke en dus gevaarlijke bespiegelingen over het ontmantelen van de nucleaire slagkracht van de Russische Federatie (Opiniepagina, 21 augustus). Hij beschrijft hoe slecht het er voorstaat met zowel de nucleaire als de conventionele takken van de Russische krijgsmacht. Maar waarom zou de Russische regering op grond hiervan opeens bereid zijn om het laatst overblijvende symbool van zijn supermacht status prijs te geven? “Russische zwakte bedreigt veiligheid” verder lezen

‘Koersk’ is ook les voor NAVO

De duikbootramp in de Barentszzee dient niet alleen de Russen te doordringen van de gevaren van kernbewapening. Ook het Westen moet het principe van de wederzijdse afschrikking in twijfel trekken. Door de zwakte van Rusland is de kans op een kernoorlog toegenomen.

De ramp met de Russische atoomonderzeeër Koersk heeft in het Westen geleid tot een publiek debat over de ellendige toestand van de Russische strijdkrachten, zowel de nucleaire als de conventionele. Opvallend is de merkwaardige hypocrisie ten opzichte van de eigen nucleaire bewapening. “‘Koersk’ is ook les voor NAVO” verder lezen